Lectuur voor beginners: Книга для домашнего чтения по нидерландскому языку. Пода И.З - 140 стр.

                      De Pad schrok verschrikkelijk. Hij kroop gauw weg achter de berg kolen.
                      “Ze halen ons in,” riep de machinist. “Op de kolenwagen van die trein staan
                      een heleboel mannen. Het lijken wel bewakers van de gevangenis en poli-
                      tieagenten. Ze hebben knuppels en pistolen bij zich. En ze roepen dat we
                      moeten stoppen. Ik begrijp er niets van. Wat zouden ze van me willen?”
                      De Pad kroop achter de kolen vandaan en keek de machinist bang aan. Hij zei:
                      “Red me, alstublieft, red me, aardige meneer de machinist. Ik ben geen was-
                      vrouw en er wachten thuis geen kinderen op me. Ik ben Pad, de bekende en
                      rijke meneer Pad, die in het prachtige landhuis aan de rivier woont. Ik ben uit
                      de gevangenis ontsnapt. En als ze me te pakken krijgen, zullen ze me de hand-
                      boeien aandoen en me terugbrengen naar de gevangenis. En daar moet ik op
                      stro op de vloer slapen. En daar krijg ik alleen maar water en brood. En dat
                      heb ik niet verdiend. U moet me geloven, ik ben geen misdadiger.»
                      De machinist keek hem streng aan en zei: “Goed, ik geloof u. En daarbij komt
                      nog, dat ik er niet van houd om te stoppen. Dan kom ik te laat op het volgende
                      station aan. Droog uw tranen maar.”
                      De machinist schepte meer kolen op het vuur. De trein begon harder te rijden.
                      Maar hij reed toch niet hard genoeg, want de andere trein bleef vlak achter hen.
                      “Zo komen we niet van ze af, meneer Pad,” zei de machinist. “Het is uw enige
                      kans om te ontsnappen. We komen straks bij een tunnel. Aan de andere kant
                      ligt een bos. Ik zal straks zo hard mogelijk door de tunnel rijden. En als we
                      aan de andere kant uitkomen, rem ik heel hard. Dan springt u van de loco-
                      motief af en verstopt u zich in het bos, voordat de andere trein uit de tunnel
                      komt en de bewakers en de politieagenten u kunnen ontdekken. Ik rijd heel
                      hard verder en als ze niets merken, zullen ze gewoon achter mij aankomen.”
                      Even later reed de trein met een ongelooflijke vaart de tunnel in. Even later
                      waren ze aan de andere kant. De machinist trok aan de rem en toen de trein
                      bijna stilstond, riep hij: “Springen!”
                      De Pad deed zijn ogen dicht en sprong. Hij liet zich van de spoordijk naar
                      beneden rollen en krabbelde overeind. Hij had gelukkig niets gebroken. Zo
                      hard hij kon rende hij het bos in.
                      Achter een hoge struik bleef hij staan en zag dat de trein weer begon te rijden.
                      Even later kwam de andere trein met een enorme vaart de tunnel uit. De be-
                      wakers en de politieagenten zwaaiden met hun wapens en riepen tegen de
                      machinist op de trein voor hen dat hij moest stoppen. Ze hadden dus niet
                      gezien dat de Pad uit de locomotief was gesprongen.
                      De Pad begon te dansen van plezier. Maar die blijdschap duurde niet lang,
                      omdat hij ineens besefte dat hij de weg naar huis niet wist en dat hij geen geld

                                                                                                 140




PDF created with pdfFactory Pro trial version www.pdffactory.com