ВУЗ:
Составители:
Рубрика:
142
Waterrat. Die had iedere nacht naar de Pad lopen zoeken. Wat was de Water-
rat blij dat hij de Pad had gevonden.
Een uur later kwamen de vrienden bij het hol van de Waterrat in de oever van
de rivier. “Pad,” zei de Waterrat, “ga naar mijn slaapkamer, was je en trek
andere kleren aan. Je kunt een pak van mij aantrekken.”
Terwijl de Pad zich waste en verkleedde, maakte de Waterrat een maaltijd
klaar. En onder het eten vertelde de Pad over zijn avonturen.
“En nu zal ik niet langer gebruik maken van je gastvrijheid. Ik ga naar mijn
eigen huis,” besloot hij.
“Je kunt niet naar je eigen huis,” zei de Waterrat.
“Wat bedoel je?” vroeg de Pad.
“Weet je dan niet dat de hermelijnen … eh… en de wezels… en… eh de
fretten… ik bedoel… al die akelige dieren… o, hoe moet ik het je vertellen?”
“Schiet op, Waterrat, vertel het me. Wat is er gebeurd? Ik heb de laatste tijd
zoveel meegemaakt dat ik nergens meer van schrik,” zei de Pad.
“Nou, in de nacht nadat je was verdwenen,” begon de Waterrat, “kwam er een
bende wezels naar je landhuis. En… die wonen er nu. En in de stallen woont
een bende hermelijnen en in het tuinhuis een bende fretten. En ze hebben
gezegd dat ze jou niet binnen zullen laten. Nooit meer!”
“Zo, hebben ze dat gezegd?!” riep de Pad. Hij stond op en pakte de honk-
balknuppel van de Waterrat. “Ik zal ze leren…” En hij rende de deur uit.
“Pas alsjeblieft op!” riep de Waterrat. “Ze zijn gewapend!”
Maar de Pad luisterde niet. Hij rende naar zijn landhuis, terwijl hij mompelde:
“Lelijke indringers! Ik zal ze leren…”
Toen hij bij de poort kwam, stond er ineens een fret voor hem. Hij droeg een
geweer.
“Wat kom je doen?” riep hij.
“Houd maar op met die onzin,” antwoordde de Pad. “Je weet heel goed wat ik
kom doen. Jullie eruit gooien! Dit is toevallig mijn huis. Dus maak die poort
open en als je leven je lief is, kun je daarna beter vertrekken.”
Maar de fret bleef rustig staan. Hij pakte zijn geweer… De Pad ging vlug plat
op de grond liggen. Hij was maar net op tijd, want een ogenblik later vloog er
een kogel over zijn hoofd.
De Pad rende terug naar het hol van de Waterrat.
“Ik heb je toch gezegd,” zei de Waterrat. “Voor elke ingang en uitgang staat
een gewapende fret!”
Op dat ogenblik stapte de Das naar binnen. Zijn schoenen waren bedekt met
modder en zijn kleren waren verkreukeld. Hij gaf de Pad een poot en zei:
“Welkom, Pad. Helaas kan ik niet zeggen: Welkom thuis, Pad.” Hij ging aan
PDF created with pdfFactory Pro trial version www.pdffactory.com
Waterrat. Die had iedere nacht naar de Pad lopen zoeken. Wat was de Water-
rat blij dat hij de Pad had gevonden.
Een uur later kwamen de vrienden bij het hol van de Waterrat in de oever van
de rivier. “Pad,” zei de Waterrat, “ga naar mijn slaapkamer, was je en trek
andere kleren aan. Je kunt een pak van mij aantrekken.”
Terwijl de Pad zich waste en verkleedde, maakte de Waterrat een maaltijd
klaar. En onder het eten vertelde de Pad over zijn avonturen.
“En nu zal ik niet langer gebruik maken van je gastvrijheid. Ik ga naar mijn
eigen huis,” besloot hij.
“Je kunt niet naar je eigen huis,” zei de Waterrat.
“Wat bedoel je?” vroeg de Pad.
“Weet je dan niet dat de hermelijnen … eh… en de wezels… en… eh de
fretten… ik bedoel… al die akelige dieren… o, hoe moet ik het je vertellen?”
“Schiet op, Waterrat, vertel het me. Wat is er gebeurd? Ik heb de laatste tijd
zoveel meegemaakt dat ik nergens meer van schrik,” zei de Pad.
“Nou, in de nacht nadat je was verdwenen,” begon de Waterrat, “kwam er een
bende wezels naar je landhuis. En… die wonen er nu. En in de stallen woont
een bende hermelijnen en in het tuinhuis een bende fretten. En ze hebben
gezegd dat ze jou niet binnen zullen laten. Nooit meer!”
“Zo, hebben ze dat gezegd?!” riep de Pad. Hij stond op en pakte de honk-
balknuppel van de Waterrat. “Ik zal ze leren…” En hij rende de deur uit.
“Pas alsjeblieft op!” riep de Waterrat. “Ze zijn gewapend!”
Maar de Pad luisterde niet. Hij rende naar zijn landhuis, terwijl hij mompelde:
“Lelijke indringers! Ik zal ze leren…”
Toen hij bij de poort kwam, stond er ineens een fret voor hem. Hij droeg een
geweer.
“Wat kom je doen?” riep hij.
“Houd maar op met die onzin,” antwoordde de Pad. “Je weet heel goed wat ik
kom doen. Jullie eruit gooien! Dit is toevallig mijn huis. Dus maak die poort
open en als je leven je lief is, kun je daarna beter vertrekken.”
Maar de fret bleef rustig staan. Hij pakte zijn geweer… De Pad ging vlug plat
op de grond liggen. Hij was maar net op tijd, want een ogenblik later vloog er
een kogel over zijn hoofd.
De Pad rende terug naar het hol van de Waterrat.
“Ik heb je toch gezegd,” zei de Waterrat. “Voor elke ingang en uitgang staat
een gewapende fret!”
Op dat ogenblik stapte de Das naar binnen. Zijn schoenen waren bedekt met
modder en zijn kleren waren verkreukeld. Hij gaf de Pad een poot en zei:
“Welkom, Pad. Helaas kan ik niet zeggen: Welkom thuis, Pad.” Hij ging aan
142
PDF created with pdfFactory Pro trial version www.pdffactory.com
Страницы
- « первая
- ‹ предыдущая
- …
- 140
- 141
- 142
- 143
- 144
- …
- следующая ›
- последняя »
