Lectuur voor beginners: Книга для домашнего чтения по нидерландскому языку. Пода И.З - 105 стр.

                                                      DEEL 2
                                         54. DE HOED VAN MARGRIET

                      Margriet had als klein meisje op een eiland gewoond. Vooral op dagen dat het
                      regende dacht ze aan dat eiland, want daar had altijd de zon geschenen.
                      Op een dag zag Margriet in een winkel in de stad een prachtige strooien hoed.
                      Hij had een brede rand en er zat een vrolijk lint omheen. Het was de mooiste
                      hoed die Margriet ooit had gezien. Hij leek precies op de hoed die haar
                      grootmoeder vroeger altijd op zondagen droeg als het mooi weer was.
                      Margriet spaarde net zo lang tot ze genoeg geld had om de hoed te kunnen
                      kopen. Toen ging ze naar de winkel om de hoed te passen.
                      “Die hoed staat u heel mooi,” zei de verkoopster. “En hij past zo goed bij uw
                      jas.” Margriet begon te lachen… maar ze zei niets. “Ik weet best dat die hoed
                      niet bij mijn jas past,” dacht Margriet. “Het regent bijna de hele dag en daarom
                      heb ik mijn regenjas aan. En daar past een strooien hoed helemaal niet bij.”
                      Margriet betaalde en liep gauw naar buiten met haar nieuwe hoed. En net toen
                      ze de deur uitstapte, begon het weer te regenen.
                      Margriet rende naar de bushalte en ging in de rij staan bij de mensen die ook
                      op de bus stonden te wachten.
                      Even later hield het op met regenen en begon de zon te schijnen. En toen
                      begonnen er op de hoed van Margriet opeens allerlei kleine plantjes te groei-
                      en. De mensen in de rij konden hun ogen niet geloven. En bovenop de hoed
                      verscheen een plant die eruit zag als een klein palmboompje.
                      Alle mensen in de rij begonnen naar de hoed van Margriet te wijzen en te
                      lachen. Margriet begreep er niets van. “Wat een rare hoed,” riep een klein
                      meisje. Margriet was diep beledigd. “Hoe durven ze zo om mijn nieuwe hoed
                      te lachen,” dacht ze. “Gelukkig komt de bus eraan.”
                      Maar in de bus was het warm en de plantjes begonnen nog harder te groeien.
                      Overal tussen de bladeren waren knoppen te zien. Opeens gingen de knoppen
                      open. En even later verschenen er prachtige bloemen op de hoed.
                      De conducteur was zу verbaasd, dat hij helemaal vergat Margriet een kaartje
                      te verkopen. En sommige mensen gingen zelfs op de banken in de bus staan
                      om de hoed nog beter te kunnen zien.
                      Margriet begreep nog steeds niet waarom de mensen zo naar haar keken. Ze
                      nam zich voor dat ze de hoed alleen nog maar op het strand zou dragen.
                      Toen ze uit de bus stapte, kwam er onmiddellijk een zwerm bijen op haar

                                                                                                 105




PDF created with pdfFactory Pro trial version www.pdffactory.com