Lectuur voor beginners: Книга для домашнего чтения по нидерландскому языку. Пода И.З - 135 стр.

                      zakken. Hij zou moeten lopen, want de garage was op slot en hij had geen
                      sleutel. De Pad was niet zo dom als zijn vrienden wel eens dachten. Want hij
                      nam niet de weg naar het dorp. Hij voelde er niets voor om de Waterrat en de
                      dokter tegen te komen. Hij sloeg de weg in naar de grote stad.
                      Toen hij eindelijk in de stad aankwam, had hij honger gekregen. Hij liep een
                      restaurant binnen en bestelde een maaltijd.
                      Terwijl hij zat te eten, hoorde hij in de verte een bekend geluid. Het geluid
                      kwam dichterbij en de Pad keek naar buiten. En ja hoor, voor het restaurant
                      stopte een heel mooie, grote auto. De Pad raakte opgewonden dat hij niet
                      meer kon eten. Hij keek toe hoe de bestuurder en zijn passagiers uitstapten en
                      het restaurant binnenkwamen. De Pad vroeg om de rekening, betaalde en liep
                      naar buiten.

                      “Ik zal de auto niet aanraken,” dacht hij. “Ik zal er alleen maar naar kijken.
                      Dat zou zelfs de Das niet erg vinden.”
                      De lak van de auto glinsterde in het zonlicht. De Pad bekeek de auto van alle
                      kanten. “Ik zou best eens willen weten of deze auto gemakkelijk start,” dacht
                      hij hardop. En toen… klom hij zonder verder na te denken in de auto, ging op
                      de plaats van de bestuurder zitten, pakte het stuur beet … en startte.
                      De motor begon te brullen en de Pad voelde zich heerlijk. Hij reed de stad uit
                      en zodra hij op de grote weg was gaf hij vol gas. Hij raasde over de weg en
                      zong het hoogste lied.
                      Opeens zag hij een politieagent die midden op de weg stond en zijn hand
                      omhoog hield. De Pad trapte op de rem. De auto stopte vlak voor de agent.
                      “Stommeling!” riep de Pad. “Ik had u haast omver gereden.”
                      De agent trok hem uit de auto en zei: “U bent gearresteerd. U hebt deze auto
                      gestolen, u hebt veel te hard gereden en u hebt mij, een agent van de politie,
                      diep beledigd.”
                      De Pad werd naar het politiebureau gebracht en nog dezelfde middag voor de
                      rechter geleid. “Gevangene, u bent een dief en een gevaar op de weg. En
                      daarbij komt nog dat u geen manieren hebt. Ik veroordeel u tot twintig jaar
                      gevangenisstraf,” zei de rechter.
                      De Pad viel op zijn knieлn en smeekte om vergiffenis. “Ik zal het nooit meer
                      doen,” riep hij. Maar de rechter wilde niet naar hem luisteren.
                      De Pad werd door de politieagent naar een gevangenis gebracht.
                      Daar werd hij in de donkerste cel opgesloten.
                      De Pad ging op de vloer van de cel zitten huilen. “Had ik maar naar de Das
                      geluisterd,” snikte hij. “Nu zal ik mijn vrienden vast nooit meer terugzien.”

                                                                                               135




PDF created with pdfFactory Pro trial version www.pdffactory.com