Lectuur voor beginners: Книга для домашнего чтения по нидерландскому языку. Пода И.З - 148 стр.

UptoLike

Составители: 

148
Volgens de wet moet je trouwen met een prins. En de tijd dringt.”
Bedroefd aaide Jasmine haar tijger, Rajah. Ik wil trouwen met iemand van
wie ik hou.”
Later op de avond klom Jasmine, gekleed in een oude mantel, zonder dat
iemand haar zag over de tuinmuur om te ontsnappen aan het benauwende
paleisleven.
Niet beseffend dat de grootvizier Jafar in het geheim een plan smeedde om
het land in te nemen, vroeg de sultan zijn raadgever om advies over zijn doch-
ter. Maar Jafar ontweek de sultan, en hij trok zich terug in zijn geheime werk-
plaats om een plan uit te broeden.
Terwijl hij een toverspreuk uitsprak, trof een bliksemschicht plotseling zijn
zandloper, en daar verscheen het beeld van Aladdin! Jafar was verrast te zien
dat Aladdin de ruwe diamant bleek te zijn, die de grot in moest om de lamp te
halen. “Laten we de wachters vragen hem uit te nodigen in het paleis.”
Eindelijk vrij, wandelde Jasmine in een voor haar totaal nieuwe wereld, ver-
baasd over alles wat ze hoorde en zag op de markt. Toen ze in haar onschuld
een appel voor een arm jochie pakte, schreeuwde de groenteman: Dief!”
Niet wetend dat ze een prinses was, rende Aladdin op haar af om haar te
redden. Eh zeg, waar woon jij?”
“Wat maakt het uit? Ik ben weggelopen en ik ga niet meer terug.”
Plotseling riep Razoul Aladdin. Jasmine wendde zich boos tot de paleiswacht:
“Laat hem los! Op bevel van de prinses!”
Stomverbaasd nu hij hoorde wie ze was, kon Aladdin Razoul alleen maar
hulpeloos aankijken, die hem op bevel van Jafar meesleurde.
Terwijl Jasmine treurde om het verlies van Aladdin, vond Abu hem geketend
in een donkere kerker, waar hij voortdurend aan haar moest denken.
Jafar, vermomd als gevangene, strompelde op Aladdin af. Ik ken een grot,
mn jong. Vol met schatten. Genoeg om zelfs indruk op jouw prinsesje te
maken. Ik heb jonge benen nodig.”
“Eйn probleempje. t Is daarbuiten. En wij zijn hier. Niet alles is wat het lijkt.”
Jafar verschoof een steen waardoor een geheime trap zichtbaar werd. Even
later reden ze door de grote woestijn.
Jafar bracht Aladdin en Abu naar de Grot der Wonderen. Deze keer liet de
tijgergod Aladdin naar binnen. Jafar riep hem nog na: Denk eraan, jongen!
Breng mij eerst de lamp. Daarna krijg jij je beloning.”
PDF created with pdfFactory Pro trial version www.pdffactory.com
                      Volgens de wet moet je trouwen met een prins. En de tijd dringt.”
                      Bedroefd aaide Jasmine haar tijger, Rajah. “Ik wil trouwen met iemand van
                      wie ik hou.”
                      Later op de avond klom Jasmine, gekleed in een oude mantel, zonder dat
                      iemand haar zag over de tuinmuur om te ontsnappen aan het benauwende
                      paleisleven.
                      Niet beseffend dat de grootvizier Jafar in het geheim een plan smeedde om
                      het land in te nemen, vroeg de sultan zijn raadgever om advies over zijn doch-
                      ter. Maar Jafar ontweek de sultan, en hij trok zich terug in zijn geheime werk-
                      plaats om een plan uit te broeden.
                      Terwijl hij een toverspreuk uitsprak, trof een bliksemschicht plotseling zijn
                      zandloper, en daar verscheen het beeld van Aladdin! Jafar was verrast te zien
                      dat Aladdin de ruwe diamant bleek te zijn, die de grot in moest om de lamp te
                      halen. “Laten we de wachters vragen hem uit te nodigen in het paleis.”
                      Eindelijk vrij, wandelde Jasmine in een voor haar totaal nieuwe wereld, ver-
                      baasd over alles wat ze hoorde en zag op de markt. Toen ze in haar onschuld
                      een appel voor een arm jochie pakte, schreeuwde de groenteman: “Dief!”
                      Niet wetend dat ze een prinses was, rende Aladdin op haar af om haar te
                      redden. “Eh zeg, waar woon jij?”
                      “Wat maakt het uit? Ik ben weggelopen en ik ga niet meer terug.”
                      Plotseling riep Razoul Aladdin. Jasmine wendde zich boos tot de paleiswacht:
                      “Laat hem los! Op bevel van de prinses!”
                      Stomverbaasd nu hij hoorde wie ze was, kon Aladdin Razoul alleen maar
                      hulpeloos aankijken, die hem op bevel van Jafar meesleurde.
                      Terwijl Jasmine treurde om het verlies van Aladdin, vond Abu hem geketend
                      in een donkere kerker, waar hij voortdurend aan haar moest denken.

                      Jafar, vermomd als gevangene, strompelde op Aladdin af. “Ik ken een grot,
                      m’n jong. Vol met schatten. Genoeg om zelfs indruk op jouw prinsesje te
                      maken. Ik heb jonge benen nodig.”
                      “Eйn probleempje. ‘t Is daarbuiten. En wij zijn hier. Niet alles is wat het lijkt.”
                      Jafar verschoof een steen waardoor een geheime trap zichtbaar werd. Even
                      later reden ze door de grote woestijn.

                      Jafar bracht Aladdin en Abu naar de Grot der Wonderen. Deze keer liet de
                      tijgergod Aladdin naar binnen. Jafar riep hem nog na: “Denk eraan, jongen!
                      Breng mij eerst de lamp. Daarna krijg jij je beloning.”

                                                                                                    148




PDF created with pdfFactory Pro trial version www.pdffactory.com