Lectuur voor beginners: Книга для домашнего чтения по нидерландскому языку. Пода И.З - 145 стр.

                      achter een deur zat. En achter die deur begon de onderaardse gang. In de gang
                      was het donker en koud. De Das liep voorop en hield de lantaarn omhoog. Ze
                      kwamen maar heel langzaam vooruit, want de gang was nauw en de bodem
                      lag vol stenen. Eindelijk zei de Das: “Ik denk dat we nu bijna onder de eetzaal
                      zijn.”
                      En hij had gelijk, want toen ze een stukje verder waren gelopen, hoorden ze
                      boven zich de geluiden van het verjaardagsfeest.
                      De gasten zongen: “Lang zal hij leven” voor de baas van de wezels. Ze stampten
                      met hun voeten op de grond en sloegen met hun vuisten op de eettafel.
                      De vier vrienden kwamen bij een deur. “Hier achter moet de keuken zijn,” zei
                      de Das.
                       Hij probeerde de deur open te maken. Maar die klemde, omdat het al jaren
                      geleden was dat hij voor het laatst open was geweest. Even was de Pad bang
                      dat hun plannetje zou mislukken.
                      Maar de Das zei: “Als we allemaal tegelijk duwen, zal het wel lukken. Zet
                      hem op, vrienden! Eйn… twee… drie… duwen!” Ze duwden zo hard ze
                      konden en opeens vloog de deur open en tuimelden ze de keuken in.
                      Ze krabbelden overeind en keken om zich heen. De deur naar de eetzaal, waar
                      het feest in volle gang was, stond op een kier.
                      De Das pakte zijn knuppel stevig vast en riep: “Vrienden, volg mij!” Hij goo-
                      ide de deur naar de eetzaal open. De wezels, de fretten en de hermelijnen
                      schrokken verschrikkelijk toen ze de vier vrienden binnen zagen komen. De
                      Das zwaaide met zijn knuppel. En de Mol riep: “Hier komt de Mol, de dap-
                      perste van alle dieren!” De Waterrat trok zijn zwaard en de Pad pakte de baas
                      van de wezels in zijn kraag. “Jij dacht dat je zomaar mijn huis zou kunnen
                      stelen, hи, akelig beest?!” riep hij. “Nu, dat zul je voortaan wel uit je hoofd
                      laten.” En hij gaf hem met zijn knuppel een harde klap op zijn kop.
                      Toen de wezels zagen dat hun baas niet meer bewoog, gingen ze ervandoor.
                      En ook de hermelijnen en de fretten maakten dat ze wegkwamen. Ze klom-
                      men uit de ramen of verdwenen door de schoorsteen. Het was een gedrang
                      van jewelste bij de deur. Sommige van de akelige beesten probeerden zich
                      onder de tafel te verstoppen. Maar er ontsnapte er niet ййn voordat ze van een
                      van de vier vrienden een klap op hun kop hadden gekregen.
                      Vijf minuten later was de eetzaal leeg. Alleen op de grond lagen een paar vi-
                      janden, die zo’n harde klap op hun kop hadden gekregen dat ze nog steeds duize-
                      lig waren. De Mol had een flink stuk touw meegebracht en bond hen vast.
                      De Pad zat op de tafel blij om zich heen te kijken. Het was een enorme rom-
                      mel in de eetzaal, maar het huis was weer van hem.

                                                                                                145




PDF created with pdfFactory Pro trial version www.pdffactory.com