Lectuur voor beginners: Книга для домашнего чтения по нидерландскому языку. Пода И.З - 163 стр.

                      Hij liep op het geluid af en zag een grote tent. Voor de tent stond een bord met
                      daarop in grote kleurige letters geschreven: “POPPENTHEATER”. Bij de
                      ingang van de tent stond een man op een trommel te slaan om de voorstelling
                      aan te kondigen. Grote groepen mensen liepen de tent in.
                      Pinokkio vergat helemaal dat hij naar school moest en vroeg aan de man met
                      de trommel: “Hoeveel kost het om naar binnen te mogen?”
                      “Voor zo’n kleine kerel als jij kost het maar een stuiver,” zei de man.
                      Pinokkio verkocht zijn taalboek voor een stuiver aan een straatkoopman, kocht
                      een kaartje en ging naar binnen. Binnen stonden een paar poppen op het toneel.
                      Pinokkio zag Harlekijn en Jan Klaassen. Die maakten ruzie en sloegen elkaar
                      met grote stokken. Het publiek had grote pret.
                      Opeens zag Jan Klaassen Pinokkio in de zaal zitten. “Daar zit een broertje van
                      ons!” riep hij. “Kom op het toneel en speel met ons mee.”
                      Pinokkio liep het toneel op en alle andere poppen kwamen van achter de
                      gordijnen te voorschijn om hem te begroeten. Ze omhelsden hem, kusten hem
                      en tilden hem op hun schouders. Het publiek vond dat helemaal niet leuk. Ze
                      riepen: “Boe!” en “Ga door met de voorstelling!” en “We willen ons geld
                      terug.”
                      Opeens werd het muisstil. De baas van het poppentheater, een boos kijkende
                      reus van een man, was het toneel opgelopen. Zijn naam was Vuurvreter en hij
                      had een lange zwarte baard en ogen als gloeiende kolen. In zijn hand had hij
                      een zweep, die gemaakt was van slangen en vossenstaarten.
                      “Wat doe jij op mijn toneel?” bulderde hij. En hij pakte Pinokkio beet en
                      gooide hem in een mand waar de houtblokken inzaten.
                      Na de voorstelling zei Vuurvreter tegen Jan Klaassen: “Gooi die pop in het
                      vuur. Dan kan ik het vlees voor mijn avondeten braden.” Pinokkio dacht dat
                      het met hem gedaan was en hij riep hard om hulp. Harlekijn ging naar de reus
                      en smeekte: “Alstublieft Vuurvreter, laat Pinokkio leven. Hij is nog veel te
                      jong om dood te gaan.”
                      De reus keek heel lang naar Pinokkio en plotseling niesde hij. Dit betekende
                      dat hij medelijden met Pinokkio begon te krijgen.
                      “Goed dan, laat hem gaan,” zei Vuurvreter. “Gooi in plaats van hem Harle-
                      kijn op het vuur. Want mijn vlees moet toch gebraden worden.”
                      Arme Harlekijn! Hij had het leven van Pinokkio gered en nu moest hij zelf
                      sterven.

                                                                                                 163




PDF created with pdfFactory Pro trial version www.pdffactory.com